Ազգականս կլիենտս էր. մենք գնացինք հյուրանոց ու հենց այնտեղ…ես հանվեցի, լույսը միացրած էր…Հեռանալուց առաջ մի 100 դոլար թողեց…

Գիշեր էր: Արդեն մի քանի գործ արել էի: Տվել էի սուտինյոռի օրվա պլանն ու ուզում էի տուն գնալ, հանկարծ ու մի մեքենա կանգնեց:

«Ինչ էս ասում» հարցից հետո, եղավ հաջորդը. «Նստի»: Գնացինք հյուրանոց: Երբ կլիենտս մտավ լողանալու, իսկ ես հանվեցի, լույսը միացրած էր:

Ես ու ազգականս էինք, մի ազգանունն ունեինք, մի բակում էինք մեծացել, միմյանց հետ ապրել էինք, փոքր ժամանակ խաղացել, իրար թուշ էինք պաչել, ինքն իմ հարսանիքին էր հարբել ու պարել, ես էլ իր հարսանիքին էի պարել… Կյանքն անցել էր, ես դարձել էի մարմնավաճառ, ինձ տալիս էի ուրիշներին ու փող աշխատում, իսկ ինքը օգտվում էր իմ նմանների ծառայությունից:

Երբ ես հանկարծակիի եկա, տեսնելով արյունակցիս, ու արագ ծածկոցը գցեցի վրաս, ինքն էլ անակնկալի եկավ, ամաչեց, ու մտավ բաղնիք, բարձր կանչեց. «Շուշ հագնվի, նոր կմտնեմ»: Ես հագնվեցի, ինքն էլ հագնվեց ու եկավ: Նստած էինք, ինքը ծխում էր, ես էլ էի հասցրել արդեն ծխել սովորել: Մի երկու հատ ծխելուց հետո, միանգամից հարցրեց. «Մարդդ գիտի»:

Ես արդեն այլևս կորցնելու ոչինչ չունենալով, սկսեցի ծիծաղել: Ծիծաղս դառնություն էր, ցավ էր, վրեժ ու արյուն էր կոկորդումս:

Հարցը կրկնելու նման, երկրորդեց. «Բայց ինչի՞»: Իսկ ես: Ես խնդրեցի նրան հեռանալ, ու մոռանալ իմ մասին: Աղաչեցի, ընկա ոտքերն ու խնդրեցի, որ մեր բարեկամներին չասի, որ տեսել է ինձ, որ ես մարմնավաճառ եմ, որ ես կործանված մարդ եմ:

Հեռանալուց առաջ մի 100 դոլար թողեց, խնդրեց, որ մի քանի օր գործի դուրս չգամ, համարելով, որ ինքը իր կողմից մի քայլ է արել: Հեռացավ…

Նրա հեռանալուց անմիջապես հետո վերցրեցի գումարն ու դրեցի պայուսակս: Հաջորդ մի քանի օրերին գործի դուրս չեկա: Չէի կարողանում դեռ հանգստանալ:

Մարմնավաճառի կյանքը դառն է, իսկ շատերը դա չեն հասկանում: Այսպիսի դառնություններով ենք մենք ապրում: Ամեն մեկս, ամեն մի մարմնավաճառ իր հոգում խոր ցավ ունի: Ամեն մի մարմնավաճառ բախվում է նման խնդիրների: Մեր պետությունն ու տարածքը փոքր է, մարդիկ քիչ են, բոլորը բոլորին ճանաչում են: Ուզում էս փոխիր մազերիդ գույնը, ուզում էս դեմքիդ դիմակ դիր, ինչ ուզում էս արա, մարմնավճառ էս, քեզանից երես են թեքելու բոլորը:

Իմ ազգականները կամաց-կամաց սկսեցին ինձ ծնունդների և առիթների չհրավիրել, իմ ձեռքից չէին վերցնում բաժակ, ինձանից հեռու էին մնում, թույլ չէին տալիս, որ աղջիկս շփվի իրենց փոքր երեխաների հետ…

Արդեն բոլորը գիտեին, իրենց Շուշանիկը դարձել է Վիկա, և զբաղվում է մարմնավաճառությամբ: Ամենադաժան և անշնորհակալ մի զբաղմունքով, որին ստորադասում են բոլորը:


Աղբյուրը `https://ggnews.site/?p=4884



My love…

When life is busy, and spinning madly around. I tend to forget what you’ve done. When, I’m hastily scurrying just to finish up all my work. I seem to misremember your presence. When there are people around me, talking and laughing. I dismiss you from my mind. When I’m happy and lost in glee. I let slip from memory, the hours you hung there.

Praying for deliverance, for a way out, you knew what was coming. Your prayers cried out to heaven, but only an echo returned. You beseeched a way out, away from the hell-like agony you knew awaited you. You yelled out with burning lungs, begging to be saved! You feared the moment you knew would by no means pass. Sweating beads of blood in fear of what awaited you. You prayed to your father but his replay was nought!

And here I am, forgetting you.

All the while you approach your death I was on your thoughts. You were constantly reminding yourself. That there would be no other way for my life to be saved, than for yours to be claimed in my place. My face shifted before your blood-shot eyes as excruciating pain started dimming your vision. Those torturing you, laughed and spat in your face as thorns clawed into your head and impaled your mind. Their eyes burned with satisfaction as you kept on walking, for me. because of your love for me, you never gave up.

(Visited 45 times, 1 visits today)

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *